کلينيک دام کوچک

بیماری پان لوکوپنی در گربه

در دوره دانشگاه متاسفانه نحوه تدریس دروس بگونه ای بود که حس کنجکاوی و دانشجویی را در من کشت. و به جای علاقمند شدن با بی حوصلگی با مطالب رو به رو می شدم تصور کنید استاد بیماریهای داخلی دام کوچک بیاد سر کلاس و از روی یک متنی براتون بخونه و ما هم مجبور باشیم بنویسم و جزوه نویسی کنیم. و در موقع امتحان دادن هم باید یک سری مطالب  کسل کننده و بی روح را پس می دادیم و نمره الکی ای می گرفتیم .
اما الان که با جان حیوانات سر و کار دارم است که افسوس می خورم که چرا عمر ما در این دانشگاههای مدرک سازی تلف شد.
و سعی کردم آن کمبود ها را خودم جبران کنم و چون در بین دوستانم علاقمندان به گربه ها زیاد هستند از یک بیماری بشدت مهم و شایع گربه ها می خوام بنویسم البته با زبانی متفاوت از انچه به ما می گفتند
حتما بارها برای تزریق یک واکسن سه گانه گربه به کلینیک مراجعه کرده اید اما بیماریها چه کار می کنند؟
یکی از آنها پان لوکوپنی است یک بیماری ویروسی بسیار واگیر دار که در گربه ها و بچه گربه ها راکونها و سمور ها ایجاد یک بیماری چند چهره می کند. معمولا به بافتهایی که رشد سلولی سریعی دارند حمله می کند مثل بافت روده سیستم لنفاوی و بافت عصبی  و مخصوصا مغز استخوان به همین دلیل هم علائمش وابسته به مشکلاتی است که در این بافتها ایجاد می کند مثل اسهال و علائم شدید رعشه عصبی و صرع و کاهش شدید گلبولهای سفید را ایجاد می کند.
عامل این بیماریشبیه ویروس پارو در سگها است این ویروس بسیار مقاوم است و تا سالها در محیط باقی می ماند و در دماها پایین بهتر می ماند. و تنها راه از بین بردن آن استفاده از محلول وایتکس است که به نسبت یک به سی دو رقیق شده باشد.
این ویروس در تمام طبیعت وجود دارد پس اگر گربه ای واکسینه نباشد و به راحتی در معرض ابتلا به این بیماری قرار می گیرد.
این ویروس از طریق مدفوع و ادرار گربه بیماری به بقیه منتقل می شود و اگر گربه ای هم از این بیماری نجات پیدا کند تا شش هفته ناقل ویروس خواهد بود و تماس کفش ما با مدفوع یا ادرار گربه آلوده یکی از راههای انتقال به درون خانه است و یا استفاده از ظرف غذای گربه الوده و راههای منتقل شدنش کم نیستند..
و حتی از مادر به جنین منتقل می شود..
علائم بیماری با تب بی اشتهایی استفراغ  اسهال علائم عصبی خودشون را نشان می دهند دقیقا مثل بیماری دیستمپر در سگها و در بچه گربه ها شیوع مرگ و میر این بیماری بسیار بالا است.گربه های بالغ  آلوده شد علائم را بندرت بروز می دهند اما در بچه گربه های سه تا پنج ماهه بعد از چهار پنج که از مجاورت با ویروس گذشته علائم را بطور ناگهانی نشان می دهند یک تب بالای41 درجه اولین علامت است و کسلی و افسردگی در ادامه می آد غذا نمی خوره
ممکنه فکر کنیم حیوان مسموم شده است اما این تازه شروعشه.
و سه چهار روز بعدش شروع می کنه به بالا آوردن و بدن کم اب می شود سرش رو می بره پای ظرف آب اما چیزی نمی خوره اسهال شروع می شه و گاهی هم خون آلود است.
در این موقع بدلیل ضعف شدید دمای بدن پایین می افته و به کما می ره و بدلیل ضعف شدید باکتری ها هم به بدن حمله می کنند..
اگر در این مرحله گربه زنده بماند یعنی بتونه تا حدود پنج شش روز مقاومت کنه بیماری رو رد خواهد کرد اما تا هفته ها طول می کشه تا دوباره وزنش متعادل بشه.
در مادر های ابستن ممکنه باعث مرده زایی شود و یا زودتر از موقع بچه گربه ها سقط می شوند و در حالتی که بدتر از موارد قبلی است بچه گربه های متولد شد یک حالت ضعف سیستم عصبی خواهند داشت و یک آقایی را می شناسم که پرورش گربه دارند و در بین بچه گربه هایش این بیماری را زیاد دیده ام سربرال هیپوپلازیا  اسم این بیماری است و سرشون را تکان می دهند تیک می زنند و در راه رفتن تعادل ندارند و البته زنده می مانند و بزرگ می شوند اما مشکلات عصبی را تا آخر عمر همراه خود دارند.
این بیماری را باید از سایر بیماریهای ویروسی مثل ایدز گربه تشخیص داد معمولا آزمایش خون می گیریم و بصورت واضحی تعداد گلبولهای سفید کاهش پیدا کرده اند و در لمس شکم متوجه ضخیم شدن بافت روده ها می شویم و درد زیادی دارد.و در کنار این معاینه علائمی که در ببالا ذکر شد به تشخیص کمک می کند.
درکان این بیماری حمایتی است یعنی باید بصورت داخل رگ سرم به حیوان برسانیم و جلوی استفراغ را بگیریم و برای مقابله با عفونت ثانویه باکتریها آنتی بیوتیک به حیوان بدهیم و ویتامین ب کمپلکس برای گربه بسیار مفید است و اگر بچه گربه اغوز نخورده باشد آنتی سرم به او تزریق می کنیم( اگر پیدا بشه)
برای پیش گیری باید واکسن بزنیم نکته بسیار مهم این است که اثر واکسن بعد از تزریق واکسن دوم... تاکید می شود بعد از تزریق واکسن دوم که حدود سه هفته تا یکماه بعد از واکسن اول تزریق می شود و بعد از سه تا هفت روز از این تاریخ ایمنی حیوان ایجاد می شود
و ضد عفونی محیط گربه ها با محلول یک به یس و دو وایتکس هم بسیار تاثیر گذار است
نکته آخر اینکه گربه ها در سن زیر چهار هفتگی به این واکسن واکنش نشان نمی دهند وبهترین زمان تزریق شش هفتگی است

نویسنده : دکتر فریبرز افروزی : ۱:٠٦ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٧ امرداد ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم

 

شنبه گذشته طرفای عصر بود که یکی از مراجعینم سگش رو آورد کلینیک

سگ بیچاره بشدت دچار استفراغ بود و خون تازه بالا می اورد  بهش سرم زدم و درمان معمول رو شروع کردم. کمی که گذشت وضعش بد تر شد. و خون تازه رو هم دفع کرد. اسهال و استفراغ خونی و بشدت هم متعفن بود

در همین موقع صاحب حیوان هزینه درمان رو پرداخت کرد اما از بردن سگ خودداری نمود و دیگه سگ بیچاره رو نمی خواست  جرم سگه این بود که حالش وخیم بود و بوی نامطبوع می داد.

و متاسفانه توضیحات این خانم هم کافی نبود و من نتونستم در بین صحبتهای خانم  دلیل این مسئله را کشف کنم. .

هنوز هم نمی تونم باور کنم که فقط آوردن سگ را بلدند اما مسئولیت نگهداری از او را درک نمی کنند

خوشبختانه بیماری این حیوان درمان شد اما........

نویسنده : دکتر فریبرز افروزی : ٤:٥٩ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱٧ آبان ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم

 

مشاهده یادداشت خصوصی

نویسنده : دکتر فریبرز افروزی : ۸:۳۳ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۸ خرداد ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم

تأملی بر طرح ممنوعیت نگهداری از حیوانات

مدتی است که طرح تعدادی از نمایندگان مجلس ذهن من را به خود مشغول کرده و باورم نمی شود که نمایندگان مجلس یک کشور بخواهند وارد چنین بحثی بشوند این همه مشکلات کشور ما را در بر گرفته و نمایندگان به جای حل مشکل بیکاری و.... در فکر مسائل بشدت خصوصی شهروندان افتاده اند و عواقب عاطفی بسیار سنگینی که برای صاحبان حیوانات خواهد داشت و همچنین تبلیغات شدیدا منفی از ایران و اسلام را نادیده گرفته اند و از طرفی  این آقایان فراموش کرده اند که بعد از تاسیس تعداد زیادی دانشکده دامپزشکی و تحویل دامپزشکان بسیار بیش از نیاز کشور به جامعه با بیکاری خیل عظیمی از آنها چه خواهند کرد؟

امروز مطلب یکی از همکاران گرامی را مرور می کردم که با عقایدم کاملا یکی یافتم و تصمیم گرفتم عینا مطلب ایشان را در وبلاگم قرار دهم:

تأملی بر طرح ممنوعیت نگهداری از حیوانات - دکتر امید مرادی

 

تأملی بر طرح ممنوعیت نگهداری از حیوانات -  دکتر امید مرادی : بورد تخصصی جراحی دانشگاه تهران / کلینیک دامپزشکی کلبه حیوانات کرج

 

 دکتر امید مرادی

 

بسم الله الرحمن الرحیم

مدتی است که از ارائه طرح 39 تن از نمایندگان محترم مجلس در ارتباط با ممنوعیت و یا محدودیت در نگهداری حیوانات خطرناک و مضر برای سلامت عمومی به مجلس شورای اسلامی می گذرد. بسیار مشتاق بودم تا واکنش نهادهای قانونی مرتبط با دامپزشکی را در مقابل این طرح شاهد باشم تا بتوانم به ارزیابی کاملی در ارتباط با شرایط موجود بر دامپزشکی حیوانات خانگی کشور دست یابم و با وجود اطمینان از انفعال نهادهای ذیربط بار دیگر این اطمینان برایم اثبات گردید که بجز چند نهاد غیر دولتی حامی حیوانات و چند تن از همکاران شاغل در بخش خصوصی هنوز بقیه مسئولین و همکاران را نوعی خواب خرگوشی فرا گرفته و هیچکدام به ابعاد اتفاقی که در صورت عدم واکنش به موقع احتمال بروز دارد تفکری یا بهتر بگویم تفکر با تعمقی نمی نمایند.(متاسفانه)

لذا بر آن شدم تا با نوشتن این چند خط به بررسی دقیق تر تمامی بخشهای طرح مذکور بپردازم. امیدوارم که همکاران محترم نیز با همیاری خود و خارج شدن از حالت بی تفاوتی نسبت به وقایع این صنف واکنشی درخور نشان دهند.

در بخش اول طرح پیشنهادی نمایندگان محترم، نگهداری از حیوانات خانگی به خصوص سگ را دارای مضرات بسیار بهداشتی دانسته اند و بیرون آوردن سگ را رواج سگ گردانی نامیده اند. به عقیده اینجانب عدم اطلاع نمایندگان محترم از مسائل بهداشتی حیوانات خانگی منجر به چنین ادعایی گردیده، زیرا مخاطرات بهداشتی حیوانات صاحب‏دار (سگ یا گربه) که توسط صاحبشان در خیابان گردانده میشوند مطمئنا بسیار اندک است. زیرا صاحب حیوانی که برای پیاده روی حیوانش اهمیت قائل است بی شک به مسائلی نظیر واکسیناسیون و درمان ضد انگلی و یا سایر بیماریهای حیوانش نیز حساس است و بنابراین موارد بهداشتی در این مورد را رعایت می کند. همچنین پیاده روی حیوان در خیابان̨، سگ گردانی نامیده شده است که صفتی نکوهیده به نظر می رسد. سوال نویسنده این است کدام موجود زنده را می شناسید که بتوان آنرا در یک چهار دیواری محصور نمود و انتظار داشت به هیچ مرضی مبتلا نگردد؟ بسیاری از بیماریها نظیر نرمی استخوان، چاقی، دیابت و غیره می تواند در اثر عدم استفاده از نور خورشید و یا عدم تحرک کافی باشد ضمن اینکه در درمان بسیاری بیماریها نیز توصیه دامپزشک بر افزایش تحرک و فعالیت بدنی می باشد. لذا هرگونه مشاهده حیوان در خیابان را نمی توان فقط مشکل فرهنگی دانست. همچنین نمایندگان محترم نمی توانند منکر تعداد زیاد حیوان خانگی به خصوص در شهرهای بزرگ باشند اما آیا حتی یک مرکز جهت رفع نیازهای مذکور برای حیوانات در نظر گرفته شده که انتظار عدم مشاهده آنها در معابر یا پارکها را داشته باشیم؟ مسلما جواب خیر است در حالیکه تقریبا در تمامی کشورهای دنیا مکانهایی ویژه برای حیوانات خانگی وجود دارد و یا حتی اگر به صورت اختصاصی چنین مراکزی وجود نداشته باشد در بسیاری از پارکها بر خلاف کشور ما محدودیتی برای ورود حیوانات خانگی وجود ندارد.

در ادامه این طرح پیشنهادی، نگهداری حیوان خانگی نوعی معضل فرهنگی اجتماعی و تقلید کورکورانه از فرهنگ مبتذل غربی نامیده شده است. به نظر می رسد این بخش از طرح نیز با بی مهری نسبت به تاریخ و تمدن ایران باستان تدوین گردیده، لذا بر خود واجب می دانم چند نکته را یاد آوری نمایم:

الف) فیثاغورث در سفرنامه خود در مورد زرتشت می نویسد: زرتشت از فن دامپزشکی و درمان حیوانات اطلاع داشته و در کتاب اوستا می توان نکات متعددی درباره درمان بیماریهای دام مشاهده کرد.

ب) آریایی ها اولین قومی بودند که سگ را اهلی نمودند.

ج) از سگ سالوکی در ارتش ایرانیان باستان در جنگ با رومیان استفاده شده است.

مثالهای بی شمار دیگری نیز موجود است که باعث تصدیع کلام می شود.

پس مشاهده می شود نگهداری از حیوانی نظیر سگ نه تنها تقلید کورکورانه از فرهنگ مبتذل غربی نیست بلکه این غربیها هستند که مانند بسیاری موارد دیگر این مساله را  از ما به عاریت گرفته اند.

در بخش بعدی محدودیت هایی برای نگهداری حیوان پیشنهاد گردیده و جزایی نیز برای متخلفان در نظر گرفته شده است که از آن جمله محدودیت تردد حیوانات در معابر  و اماکن حتی با وسائل نقلیه عنوان شده است.

ذکر گردیده نگهداری در آپارتمان ممنوع و یا اگر در منزل غیر آپارتمانی موجب نارضایتی هر کدام از ساکنان گردد ممنوع است. سوال اینجاست که چنانچه فردی سگی را در منزلی ویلایی و با رضایت تمامی ساکنین نگهداری نمود  که بر اساس این طرح کاری غیر قانونی نیست و روزی این سگ دچار بیماری شد که باید آنرا به مرکزی درمانی انتقال دهند، چگونه این کار انجام شود؟(با توجه به ممنوعیت حمل ونقل با اتومبیل) یا افرادی که اکنون دارای حیوان خانگی در آپارتمان خود هستند با اجرای این طرح با حیوان خود باید چه کار کنند؟

مطمئنا از حقوق حیوانات بر صاحبانشان بیش از اینجانب مطلعید ولی جهت یاد آوری به چند نکته اشاره می نمایم:

1)      نفقه حیوان اعم است از غذا، آشامیدن، مسکن، دارو و هر ماده ضروری برای معیشت و ادامه حیات. پس نمی توان از عدم  پرداخت چنین حق واجبی که حیوان بر گردن صاحبش دارد گذشت و آنرا فقط در منزل نکهداری کرد و از خانه خارج ننمود (به عنوان مثال برای درمان).

2)      از وظایف حاکم بر نفقه حیوان این است که اگر صاحب حیوان از انجام وظایف خود در اداره حیوان خودداری کند̨  حاکم نخست باید او را ارشاد و مجبور اداره زندگی حیوان کند و اگر صاحب حیوان اجابت نکرد حاکم باید راه دیگری که حیوان را از فشار برهاند اتخاذ نماید . بنابراین قانونگذار باید به اختلاف طرح پیشنهادی با شرع نیز توجه داشته باشد نه اینکه در طرح خود به این مساله بی توجه باشد و بالعکس صاحب حیوان را مجبور به راندن حیوان خود نماید.

3)      قرآن کریم به وجود شعور در حیوانات معتقد است و از این رو حتی از آزار روحی آنها نیز انسان را پرهیز داده است. همچنین روایات بسیاری در نکوهش آزار و اذیت حیوانات وجود دارد و با فرض اینکه رها نمودن حیوانات به حال خود که پیرو اجرایی شدن این طرح ایجاد می گردد باعث آزار حیوان می شود به آنها اشاره می کنیم:

الف) حضرت علی (ع) فرموده اند خدا لعنت کند کسی را که حیوان را لعنت می کند.

ب) امام سجاد در سفر حج پس از پاره شدن لباس هایشان توسط شتر به او تازیانه نزدند و علت را قصاص در قیامت فرمودند که این امر مواخذه روز قیامت در بد رفتاری با حیوان را عیان می سازد.

 دین مبین اسلام که حتی برای دوشیدن بیش از حد حیوانی که دارای بچه شیرخوار است حرمت قائل می شود و برای جلوگیری از گرسنگی زنبوران داخل کندو برداشت بیش از حد عسل از کندو را محدود می نماید مطمئنا با آزار شدیدی که با اجرای این طرح به حیوان تحمیل می شود همسو نیست .

بخش پایانی طرح نیز شاید ابهام انگیزترین بخش این طرح محسوب شود آنجایی که به وزارت بهداشت ماموریت داده می شود حیوانات خطرناک و مضر برای سلامت عمومی و نجس العین را معرفی نماید.

یادآوری می گردد وظیفه مستقیم سیاست گذاری، تصمیم گیری و اجرای هر گونه دستورالعمل در مورد حیوانات توسط سازمان دامپزشکی کشور انجام می پذیرد و به فرض اینکه حیوانات مضر برای سلامت عمومی باید مشخص گردند مسئولیت این کار با وزارت بهداشت نیست.

ضمن اینکه نویسنده معتقد است سازمان دامپزشکی درگیر مسائل بهداشتی بسیار مهمتری نظیر آنفلوآنزای پرندگان و غیره می باشد و شاید کمتر فرصت تحقیق در مورد مضرات و خطرات حیوانات را دارد. علاوه بر این مطمئنا اگر بنا باشد حیوانات خطرناک برای سلامت عمومی معرفی گردند مرغ و خروس در مرتبه اول قرار خواهند گرفت که روزانه صدها هزار قطعه از آنها به دلیل بیماری حاد تنفسی قابل انتقال و کشنده به انسان در حال معدوم سازی هستند و حتی صحبتی از این خطر بالقوه که می تواند یک تراژدی انسانی به بار بیاورد نمی شود.

در خاتمه به این نکته نیز اشاره می شود تعیین نجس العین بودن یک حیوان نیز در صلاحیت وزارت بهداشت و کارشناسان آن نمی باشد و یک مساله شرعی است که به اظهار نظر علمای اسلام نیاز دارد

---------------------------------

مطلب مهم دیگری هم از استاد عزیزم جناب آقای دکتر آل داود و تلاش ایشان در ادامه می آورم. همیشه به ایشان ارادت داشته ام  از ١٧ سال پیش که برای اولین بار در کلاس درس ایشان حاضر شدم  تاکنون جز محبت و انرژی مثبت از ایشان چیزی ندیده ام

رایزنی در مورد طرح جدید نمایندگان مجلس در مورد نگهداری سگ

 

 

در پی پیشنهاد طرحی از سوی 39 نفر از نمایندگان مجلس در مورد اضافه کردن یک ماده به قانون مجازات اسلامی برای افرادی که حیوان خانگی نگهداری می‌کنند. مکاتبانی از سوی جامعه دامپزشکی حیوانات کوچک با ریاست محترم مجلس و تعدادی از نمایندگان انجام گرفت.

همچنین به منظور پیگیری موضوع و روشن کردن ذهن نمایندگان مجلس ملاقاتی با تعدادی از نمایندگان انجام شد. با هماهنگی‌های انجام شده از سوی دکتر علی حسینی جلسه‌ای به این منظور در کمیسیون برنامه و بودجه مجلس با حضور نایب رئیس کمیسیون قضایی مجلس نشستی برگزار شد.  در این جلسه دکتر آل‌داود به عنوان رئیس جامعه دامپزشکی حیوانات کوچک و رئیس انجمن حمایت از حیوانات در مورد کاربردهای حیوانات بخصوص سگ و اشتغال‌زایی در بخش حیوانات کوچک توضیحاتی ارایه شد.

در پایان این نشست قرار شد با برخی نمایندگان پیشنهاد دهنده طرح از سوی نمایندگان مخالف طرح رایزنی‌هایی انجام گردد تا در زمان طرح موضوع در صحن علنی با کاهش تعداد پیشنهاد دهندگان و ارایه نقطه نظرات جامعه دامپزشکان بتوان موضوع را در ابتدای طرح با شکست روبرو نمود.

در این ارتباط جامعه برنامه های دیگری نیز در لیست کاری خود قرار داده است.

نامه به رئیس مجلس

 

 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

الَّذِینَ یَذْکُرُونَ اللّهَ قِیَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَیَتَفَکَّرُونَ فِی خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلًا سُبْحَانَکَ فَقِنَا عَذَابَ النَّار (آل عمران 191)

..... آیا تصور می کنید خداوند آنچه خلق کرده بیهوده است، پس به عذاب آتش وعده داده می شوید....

 

ریاست محترم مجلس شورای اسلامی

جناب آقای لاریجانی

    با سلام و دعای خیر

همانگونه که مستحضر هستید مشکلات و معضلات زیادی از سوی دشمنان این مرز و بوم به مردم و مسوولین تحمیل شده است، گرانی، تحریم و مشکلات بین المللی ناشی از آن، نا امنی، بحران های اجتماعی از جمله فقر، سرقت، کلاهبرداری، بروز یماریهای مختلف از جمله آنفلوانزای طیور که میلیون ها قطعه مرغ را به نیستی کشانده و مشکلات نه تنها اقتصادی که بهداشتی برای مردم فراهم نموده است، بروز حوادث غیر مترقبه و حوادث ناشی از سوء مدیریت در عرصه ساخت و ساز و حمل و نقل، ایجاد بحران‌های زیست محیطی و نابودی جنگل ها و آب های پاک کشور و بسیاری از موارد که بیان عناوین آنها نیز مثنوی خواهد شد.

متاسفانه در زمانی که همه ما در چنین کشتی طوفان زده ای هم سنگر هستیم طرح برخی سیاه نمایی ها و بزرگنمایی برخی موارد از سوی تعداد قلیلی از نمایندگان که قصد دارند وجود تعداد انگشت شماری حیوان را مشکل اصلی کشور نشان دهند حکایت از عدم اشراف این دوستان و یا همدستی آنان در فراهم آوری سوژه برای دشمنان این کشور، باعث نگرانی دلسوزان جمهوری اسلامی گشته است.

بدیهی است جنابعالی به نقش حیواناتی مانند سگ در حفاظت از مراکز و حتی مسوولین کشور واقفید. کاربرد این حیوان در امر کنترل مواد مخدر، زنده یابی، کمک به مصدومین و نجات جان مسلمانان، پیشگویی از زلزله و حوادث طبیعی و حفاظت از گله ها و کارخانه ها، استفاده در یافتن مین و بسیاری از حدمات نظامی، کمک به نابینایان و نگهبانی از منازل محدود کاربردهایی است که در کشور ما نیز از آن بهره  گیری می‌شود.

آیا در زمانی که مسوؤلین کشور برای حفاظت، پیشگیری از بروز جرم، نگهبانی و اجرای قانون از وجود این حیوان بهره می‌گیرند این اجازه به مردم داده نشود که در برابر سرقت و تجاوز به اموال، منازل و کارخانه‌هایشان از توانایی‌های این حیوان بهره ببرند. (رطب خورده منع رطب کی کند) بدیهی است مراکز انتظامی کشور در حال حاضر به دلیل حجم زیاد تخلفات،  به تنهایی قادر به جلوگیری از بروز جرم نیستند و مردم خود باید حافظ جان و مال خود باشند.

برادر محترم خواهشمند است به عنوان ریاست محترم قوه مقننه کنترلی بر خروجی‌های خانه ملت داشته باشید که از این پس شاهد سیاه نمایی‌هایی اینچنین نباشیم و یا حداقل بدیهیاتی را به همکارانتان تذکر دهید که به عنوان مثال آگاه باشند که وزارت بهداشت مسوؤلیتی در تشخیص نجاست و پاکی حیوانات ندارد و این مهم از جمله دانش و تخصص مراجع تقلید می‌باشد. به امید موفقیت و بهروزی شما و همکارانتان

دکتر سید جاوید آل داود - عضو هیات علمی دانشگاه

و رئیس جامعه دامپزشکی حیوانات کوچک 

نویسنده : دکتر فریبرز افروزی : ۱٠:۳۸ ‎ق.ظ ; شنبه ٢٧ فروردین ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم

 

 

در این چند روزه با کیسهای متنوعی رو به رو بودم طبق معمول سرطان پستانی در سگ و یک جراحی سنگین و پر دردسر برای این حیوان بیچاره

در طول شش ماه گذشته موارد زیادی جراحی برداشت غدد پستانی رو در کلینیک داشتیم.

و در مورد بعضی از اونها خودم رو مقصر می دونم چون به حد کافی مراحعینم رو آگاه نکردم که سگ ماده اشون رو عقیم کنند پیش خودم فکر می کردم اگر بخوام جراحی رو تبلیغ کنم ممکنه تصور کنند که شاید.........

اما وقتی درد و رنج اون سگها رو می بیینم دیگه تردید نمی کنم و همه شرایطی رو که یک سگ ماده ممکنه در سنین بالا پیدا کنه رو شرح می دم

طی مطالعاتی که صورت گرفته بیش از 47 درصد سگهای ماده ای که عقیم نشده اند مستعد سرطان غدد پستانی هستند و نزذیک به 18 درصد هم مستعد پیومتر می شوند و متاسفانه با همین نسبت هم من شاهد پیومتر در بین مراجعین کلینیک بوده ام

در مورد گربه های ماده این نسبتها کمتر است اما اینجا یک اشکالی پیش می آد معمولا صاحبان حیوان تمایل دارند که بدون جراحی حیوانشان فحل نشود و کاربرد هورمنها مثل مدرکسی پروزسترون عواقب بدتری دارد و حیوان مستعد پیومتر می شود

خلاصه می بینید که تصمیم گیری چقدر مهم است و مهم تر از آن تاکید دامپزشک بر انجام کاری است که برای حیوان بهتر خواهد بود

چند روز پیش هم با موردی رو به رو بودم که سگی بولداگ دچار نوعی ناهنجاری بود در زیر استخوان دم بصورت طبیعی حفره ای داشت که محل تجمع عفونت شده بود و با بالا رفتن سن تمیز کردنهای روزانه صاحب حیوان هم فایده ای نداشت و بر اساس آخرین عکس رادیوگرافیکی که تهیه کرده بودیم استخوان دم دچار استئومیلیت شده بود و باید آن بخش از دم را بر می داشتیم اما با توجه به کوتاهی دم و همجواری ان با مقعد و محل عفونت می تونید تصور کنید که وضعیت حیوان تا چه حد خطرناک بود خلاصه با چند نفر از دوستان جراح مشورت کردم و نظر اکثر اونها این بود که نمیشه آن بخش را جراحی کرد و باید حفره مربوطه را هر روزه ضد عفونی کرد و به حیوان آنتی بیوتیک بدیم تا عفونت استخوانی که پیش اومده بود بر طرف بشه چند روزی آنتی بیوتیک تراپی را ادامه دادم اما به این نتیجه رسیدیم که نمیشه و با تیم جراحی کلینیک تصمیم گرفتیم دل رو به دریا بزنیم

بله استخوان آنتهایی دم را برداشتیم و جراحی حدود 6 ساعت طول کشید اما از عمل جراحی 4 روز می گذره و حال حیوان هم خوب خوبه و به اشتها افتاده و هیچ گونه ترشح چرکی و عفونتی هم نداره و من هم خوشحالم و تصور اینکه سگه چقدر درد می کشیده واقعا سخته

نویسنده : دکتر فریبرز افروزی : ۱٢:٠٤ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢۸ بهمن ۱۳۸٩
Comments نظرات () لینک دائم

← صفحه بعد